De bestuurlijke organisatie van de bescherming tegen hoogwater in Nederland is geregeld in de Grondwet, de Waterstaatswet, de Provinciewet en de Wet op de waterkering. Deze laatste wet, die in 1996 van kracht is geworden, bepaalt wat een waterkering aan moet kunnen en hoe de versterkingen aan de keringen uitgevoerd moeten worden. Daarnaast verplicht deze wet beheerders hun waterkering elke vijf jaar te toetsen op veiligheid.
De eindverantwoordelijkheid voor een goede waterstaatzorg in Nederland ligt bij het Rijk. Het Rijk draagt zelf de verantwoordelijkheid voor waterstaatszaken die van nationaal belang zijn. Denk hierbij bijvoorbeeld aan de Noordzee en de Afsluitdijk. Alle overige primaire waterkeringen in Nederland vallen onder het toezicht van een provincie. De derde overheidslaag in waterstaatzorg onder Rijk en provincie wordt gevormd door de waterschappen. Waterschappen hebben de dagelijkse verantwoordelijkheid voor het beheer en onderhoud van de waterkeringen in een bepaalde regio. Die regio wordt overigens niet bepaald door gemeente- of provinciegrenzen, maar door de stroomgebieden in dat gebied.
