In de Wet op de Waterkering is Nederland ingedeeld in 57 dijkringgebieden en 27 verbindende waterkeringen. Verbindende waterkeringen zijn dijken, dammen en constructies die verder landinwaarts gelegen dijkringgebieden beschermen. Voorbeelden van verbindende waterkeringen zijn de Afsluitdijk, de Houtribdijk en de Nijkerkersluis. Een dijkringgebied is een gebied omgeven door een primaire waterkering, zoals dijken, duinen of technische kunstwerken. Een primaire waterkering beschermt het omsloten gebied direct tegen “buitenwater” zoals de zee, meren of rivieren.
In dijkringgebied 45 langs de Zuidelijke randmeren en Eem is het Waterschap Vallei & Eem beheerder van de dijken en verantwoordelijk voor de uitvoering van alle onderhouds- en verbeteringswerkzaamheden aan de dijken. De Provincie Utrecht is coördinerend bevoegd gezag voor dit dijkringgebied en houdt, samen met de Provincie Gelderland, toezicht op een goede afwikkeling van de wettelijke normering.
